Bagaimana P.Ramlee melihat SULTAN atau Yang DiPertuan bagi negeri Melayu? Adakah beliau terlalu memuja kpd prinsip kesultanan Melayu atau beliau cukup kritis? Jika diamati dgn teliti, beliau tidak pernah berlakun sebagai SULTAN. Kerap-kalinya, beliau banyak berlegar dgn watak2 separa antagonistik dan adakalanya separa protagonis. Jadi, ia amat bergantung pada jalan cerita yg dipilih. Mungkinkah ia suatu kebetulan jika beliau tidak pernah memilih watak sebagai pemimpin utama, penghulu atau sang pemerintah dlm sesebuah filem itu? Peranan tertinggi pernah beliau sandang ialah sebagai "Nila Utama", iaitu anak angkat sultan dlm filem "Musang Berjanggut". Itu saja. Manakala watak Ahli Nujum Negara (dlm filem "Nujum Pak Belalang") bukanlah watak seorang pemimpin. Begitu juga watak Hang Tuah atau Laxmana DoReMi yg masih berstatus "datuk panglima", masih belum mengatasi status datuk menteri atau putera mahkota.
Kenapa P.Ramlee enggan memilih watak sebagai SULTAN? Sudah barang tentulah ada motif utama disebalik tindakan ini. Walhal, sebagai seorang direktor, beliau bebas memilih apa saja watak yg diingininya. Jadi, bagaimana harus kita mentafsirkan realiti ini? Apa pandangan peribadi anda?
Berbalik pada persoalan asal. Adakah P.Ramlee sekadar seorang "seniman biasa-biasa sahaja" atau seorang pemikir sosial? Jika beliau seorang aktor biasa-biasa saja, sudah tentu watak RAJA menjadi buruan atau sesuatu yg cukup signifikan dlm kerjaya pelakun. Bukan senang utk mendapat peluang menjadi sultan - samaada didalam layar putih apatahlagi diluar filem. Dan, bila kita menjadi sultan, penghulu atau pemerintah, kerjaya lakunan kita akan lebih stabil lantaran populariti yg digapai melalui watak itu. Seniman Haji Mahadi contohnya, amat sinonim dan tegar dgn watak raja, sultan, ulamak mahupun penghulu. Beliau menjadi penghulu bunian dlm filem "Sumpah Orang Minyak" dan menjadi sultan dlm filem "Hang Tuah". Beliau cukup serasi dgn watak2 seperti ini berbanding watak2 dramatik, playboy, agresif atau ganas.
Tetapi P.Ramlee memiliki perspektif beliau yg tersendiri terhadap konsep kesultanan itu sendiri. Mungkin lantaran itu beliau tidak pernah mengambil peluang walhal beliau mampu. Peranan yg paling digemari ialah watak yg membolehkan beliau mengkritik golongan ningrat aristokrat serta "memperbetulkan" kepincangan mentaliti mereka. Ini dilakukannya dgn licik dlm filem "Nujum Pak Belalang", "Musang Berjanggut" dan "Antara Dua Darjat". Konflik serta jurang sosial yg dicetuskan oleh kegilaan terhadap status quo (atau darjat) cukup diperjelaskan dlm filem "Ibu Mertuaku", "Penarik Becha" juga "Antara Dua Darjat". Hingga hari ini isu perbezaan darjat dan jurang sosial masih kekal membelenggu masyarakat kontemporari hingga mewujudkan fenomena kronisme dan nepotisme yg agak melampaui batas-batas akal.
Jadi, bagaimana P.Ramlee melihat sultan, raja atau lebih tepat lagi "sang pemerintah"? Beliau sendiri hidup miskin dan terhimpit pada bahagian akhir kehidupannya tanpa sebarang pembelaan oleh sang pemerintah. Adakah ini suatu hukuman atau balas-dendam (oleh golongan aristokrat...) keatas beliau? Satu dunia tahu beliau telah dibuang kerja oleh majikannya (SB-Merdeka Studio) pada penghujung kerjaya beliau hingga terpaksa membuka "kedai majong" utk menyara kehidupan sekeluarga. Walhal pada ketika itu pelbagai agensi sudahpun wujud utk membantu merangsang pembangunan sosioekonomi golongan bumiputra seperti MARA dan lain-lain. Tetapi mengapa P.Ramlee langsung tidak dibantu...? Mungkinkah "tiba gilirannya" utk "sang aristokrat" menebus kembali segala bentuk kehinaan (?) atau kritikan yg telah dilemparkan oleh Ramlee selama beliau di tampuk "takhta" sebagai seorang pengarah filem yg tersohor dan seperti "untouchable" oleh tangan2 "pemerintah"....?
P.Ramlee dgn bakatnya yg besar dlm pelbagai genre seni akhirnya rebah tidak bangkit-bangkit lagi di persada budaya negaranya sendiri! Bagaikan suatu konspirasi halus. Walhal Tunku Abdul Rahman (perdana menteri pertama) sendiri (jika mengikut pada catatan orang terdahulu..) yg mengajak beliau pulang ke tanahair demi meneruskan pembaktiannya kpd kesenian negara. Tetapi bila Ramlee kembali, beliau telah diabaikan. Cita-cita beliau utk menjadi produser filem sendiri lenyap bagai embun di tengahari. Tiada satupun bank sanggup memberi pinjaman walaupun kertaskerja cukup kemaskini. Dan, kemana perginya MARA, bank-bank pemerintah serta lain-lain agensi? Adakah mereka turut terbabit dlm konspirasi utk meranapkan P.Ramlee....??
Jika benar memang wujud suatu konspirasi (atas dasar balas dendam..?), janganlah hingga hari ini kita masih terus melancarkan konspirasi terutama keatas golongan yg benar-benar memperjuangkan kebenaran serta keadilan sosial. Hari ini sultan dan raja hanyalah sebagai suatu simbol kpd sejarah kewujudan kerajaan-kerajaan kecil Melayu di wilayah ini. Sudah banyak sultan yg terhapus atau pupus seperti kesultanan Patani, kesultanan di Sabah dan Sarawak, Melaka, Singapura dan lain-lain tempat. Hari ini negara ini wujud sebagai sebuah demokrasi, bukannya feudal. Jadi, kuasa itu terletak ditangan rakyat, bukan raja atau segelintir apparacik-apparacik politik yg taksub pada kuasa...!
Hari ini perspektif yg dirangsangkan oleh P.Ramlee sekadar menjadi bahan utk orang bergelak-ketawa. Mereka tidak serius cuba memikirkan intipati atau apa yg tersirat disebalik perspektif tersebut. Hari ini masyarakat lebih memburu materialisme, keuntungan peribadi, monopoli kuasa serta melepaskan tengkuk masing-masing. Filem-filem P.Ramlee sekadar menjadi "filem Melayu Klasik" - tidak lebih dari itu. Tidak perlu diletakkan "nilai sejarah", lantaran masyarakat hari ini sudah tidak tahu menghargai sejarah..!!
P.Ramlee dgn bakatnya yg besar dlm pelbagai genre seni akhirnya rebah tidak bangkit-bangkit lagi di persada budaya negaranya sendiri! Bagaikan suatu konspirasi halus. Walhal Tunku Abdul Rahman (perdana menteri pertama) sendiri (jika mengikut pada catatan orang terdahulu..) yg mengajak beliau pulang ke tanahair demi meneruskan pembaktiannya kpd kesenian negara. Tetapi bila Ramlee kembali, beliau telah diabaikan. Cita-cita beliau utk menjadi produser filem sendiri lenyap bagai embun di tengahari. Tiada satupun bank sanggup memberi pinjaman walaupun kertaskerja cukup kemaskini. Dan, kemana perginya MARA, bank-bank pemerintah serta lain-lain agensi? Adakah mereka turut terbabit dlm konspirasi utk meranapkan P.Ramlee....??
Hari ini perspektif yg dirangsangkan oleh P.Ramlee sekadar menjadi bahan utk orang bergelak-ketawa. Mereka tidak serius cuba memikirkan intipati atau apa yg tersirat disebalik perspektif tersebut. Hari ini masyarakat lebih memburu materialisme, keuntungan peribadi, monopoli kuasa serta melepaskan tengkuk masing-masing. Filem-filem P.Ramlee sekadar menjadi "filem Melayu Klasik" - tidak lebih dari itu. Tidak perlu diletakkan "nilai sejarah", lantaran masyarakat hari ini sudah tidak tahu menghargai sejarah..!!
